Hello October! Gruszki, tymianek, szarlotka.

Wszystko zaczyna się o poranku.

Pierwsza myśl.

Kilka kroków.

Łyk kawy i ciepły szal jej zapachu.

A potem niebo. 

Czasem się uśmiecha, choć coraz częściej wstaje pochmurne. 

You sexy thing! Figi, lody. Ostro i pieprznie. I kiedy przypada Piąta Pora Roku?

Jej oddech jest niczym miód przyprawiony goździkami.

Jej wargi - słodkie jak dojrzały owoc mango.

Całować jej skórę - to jak dotykać płatków lotosu.

Głębia jej pępka kryje w sobie aromat wszystkich przypraw. 

Jakież rozkosze kryją się dalej - wie tylko język,

ale nie potrafi tego opowiedzieć.

/Srngarakarika, Kumaradadatta, XII w./ 

Jedzenie i rozkosz.

Rozkosz podniebienia. 

Zmysłowość kształtów, woni, smaków.

Słuch, dotyk, węch. 

Jedzenie jest tańcem zmysłów. 

Kocham jeść. 

To dla mnie zmysłowa przyjemność.

Rozkosz, której nie potrafię i nie chcę sobie odmówić.

Już same dźwięki są afrodyzjakami.

"Synkopowy dźwięk noża przy krojeniu warzyw, cierpliwy śpiew moździerza ucierającego ziarenka, płynne nuty wina rozlewanego do kieliszków, brzdęk srebrnych sztućców, kryształów i porcelany, melodyjny szept rozmów przy stole, pomruki zadowolenia i niemal nieuchwytne skwierczenie świec oświetlających jadalnię."

Ktoś powiedział, że gotowanie jest dowodem miłości.

A więc ja kocham, kocham bardzo.

Kocham jeść, kocham gotować, kocham....

Ale nie znoszę nudy. Uwielbiam ryzyko, dreszcz emocji i podekscytowanie, jakie towarzyszy kolejnym eksperymentom. 

Tiramisu... Tak, lubię, ale znowu? 

Ten romans już przygasł, jest sentymentalny, ale już nie ekscytuje. 

W karcie deserów szukam czegoś bardziej podniecającego. 

I nie jest to kolejna szarlotka na ciepło z lodami ani tym bardziej porcja tortu, która pod fikuśnym makijażem kryje wszystkie niedoskonałości mało pociągającego wnętrza. 

Chcę tort bezowy. 

Chcę patrzeć na jego nieregularne, czasem ostre rysy. 

Wyobrażać sobie, że w środku ta kusząca kruchość topnieje i zamienia się w słodką, zniewalająco ciągnącą miękkość, która muśnięta językiem zaczyna powoli rozpływać się na podniebieniu. 

Chcę wsłuchiwać się, jak ostrze noża powoli, choć zdecydowanie przełamuje kruchość i ląduje między aksamitnymi warstwami kremu. Tam, gdzie kajmak otula orzechy i spływa powoli złączony dekadenckim uściskiem z czekoladowym ganache. 

Chcę koniuszkiem języka zlizać ostatni bezowy okruch wtulony w krągłości warg wraz ze słodką kroplą kajmaku.

Chcę....

A figa!

A figa, to prawdziwa kurtyzana.

Zmysłowa, uwodzicielska, kusząca, stworzona do tego, by grzeszyć w kuchni, eksperymentować. 

Na ostro, na słodko, solo, w duecie i w zmysłowym trójkącie z gorgonzolą i lodami. 

Gorgonzola - ostra.

Lody - pieprzne.

Figa - oblana sokami rozkoszy. 

Jakież rozkosze kryją się dalej - wie tylko język,

ale nie potrafi tego opowiedzieć. 

Zanurzam się w tym grzechu po uszy, bezkarnie, z apetytem na więcej.

I Wam też polecam. Rozkoszujcie się! 

TARTA TATIN Z FIGAMI I GORGONZOLĄ

/pomysł własny/ 

Słodkie figi i ostra gorgonzola to cudowne połączenie, ale osiąga prawdziwy ideał pod gęstymi kroplami kremu z octu balsamicznego i w towarzystwie absolutnie cudownych lodów z kolorowym pieprzem. Zwolennikom ostrej jazdy nie muszę nawet polecać, by lody dodatkowo oprószyli świeżo mielonym pieprzem - mrauuuu  

Na spód

płat gotowego ciasta francuskiego (do tarty tatain można używać ciasta kruchego, jak i francuskiego - w tym wypadku, ze względu na lekko słony posmak, wybieram właśnie to drugie)

80 g masła

80 g cukru

Na nadzienie

6 dojrzałych fig

kawałek gorgonzoli piccante

dodatkowo - krem z octu balsamicznego i świeżo mielony, gruboziarnisty kolorowy pieprz, świeży tymianek

W formie o średnicy 21 cm  ogrzewać masło z cukrem na średnim ogniu do momentu aż cukier się roztopi - można od czasu do czasu mieszać. Trzymać dalej na ogniu ok. 5-6 minut, aż masa nabierze lekko karmelowego odcienia. W tym momencie zdjąć z ognia. Figi przeciąć na pół i w środku każdej połówki zrobić łyżeczką zagłębienie. Układać w nich kawałki gorgonzoli. Nadziane połówki fig układać w formie nadzieniem do góry. Na wierzchu rozłożyć płat ciasta francuskiego, przycinając nadmiar i upychając brzegi do wnętrza tarty. Nakłuć widelcem w kilku miejscach i wstawić do piekarnika nagrzanego do temperatury 210 stopni przez ok. 15-20 minut lub do momentu aż wierzch ciasta ładnie się zrumieni. 

W trakcie pieczenia figi puszczają dużo soku - przed przełożeniem na talerz polecam lekko przechylić formę i do podstawionego naczynka odlać nadmiar płynu - będzie idealny do polania tarty z wierzchu przed podaniem. W przeciwnym wypadku spłynie pod spód i nawilży go, co moim zdaniem odbiera tarcie cały urok. 

Naczynie z tartą nakryć talerzem i sprawnym ruchem odwrócić formę do góry dnem - uwaga na gorące krople karmelu! 

Podawać na ciepło posypaną z wierzchu listkami tymianku, z pokruszonymi kawałkami gorgonzoli. Słodkie figi i ostra gorgonzola to cudowne połączenie, ale osiąga prawdziwy ideał pod gęstymi kroplami kremu z octu balsamicznego i w towarzystwie absolutnie cudownych lodów z kolorowym pieprzem. Zwolennikom ostrej jazdy nie muszę nawet polecać, by lody dodatkowo oprószyli świeżo mielonym pieprzem - mrauuuu

LODY Z KOLOROWYM PIEPRZEM

/trzyskładnikowe, bez użycia maszynki do lodów, przepis własny/

4 szklanki śmietany kremówki

420 ml mleka słodzonego skondensowanego

kolorowy pieprz – do smaku, gruboziarnisty

W misce ubić śmietanę aż zacznie nabierać objętości. Odstawić. W oddzielnym naczyniu zmieszać mleko skondensowane z kolorowym pieprzem i połączyć z ubitą śmietaną. Mieszać tak długo, aż całość dokładnie się połączy. Przełożyć do zamykanego pojemnika i chłodzić w zamrażarce przez min. 6 godzin lub najlepiej przez całą noc.

Postaram się, by jeszcze bardziej ekscytujące rozkosze czekały na uczestników kolejnych warsztatów kulinarnych, które pod nazwą PIĄTA PORA ROKU poprowadzę w Siedlisku w dniach 26-29 września.  

PIĄTA PORA ROKU

Kiedy się kończy, kiedy zaczyna?

Jak smakuje? Jak pachnie? Jaki ma kolor?

Odpowiedź jest tylko jedna – WARSZTATY KULINARNE  w Siedlisku

Tu poznacie smak, zapach i magię pory roku, której na próżno szukać w kalendarzach.

Zapraszamy na wyjątkowe, jedyne takie w Polsce

WARSZTATY KULINARNE - PIĄTA PORA ROKU

 W programie cztery dni pobytu, trzy sesje warsztatowe – dwie popołudniowe zakończone wspólną kolacją i jedna poranna kończąca się wspólnym brunchem.

 Na wszystkich uczestników codzienne rano czeka śniadanie. Każdy otrzymuje też w prezencie siedliskowy fartuch oraz smaczne upominki.

Spotykamy się i gotujemy w kameralnej atmosferze, dlatego ilość miejsc jest ograniczona.

Rezerwacja i zapisy do 20 września

Informacje i rezerwacje – warsztaty@siedliskoblanki.com  tel. 696 871 139

Więcej informacji na stronie Siedliska www.siedliskoblanki.com

Relacje z poprzednich warsztatów tu i tu (klik) 

* cytaty pochodzą z książki Isabel Allende, Afrodyta, wyd.Muza

Niezłe ziółko i nowe szaty Pana Krakersa. Basil and thyme flatbread crackers.

„Kiedyś mieli takiego szopa pracza, którego nazwali Herbatnik. Całymi godzinami mogli patrzeć, jak usiłuje wyprać krakersa. Stawiali na podwórku małą patelnie z wodą, potem dawali mu krakersa, a on prał krakersa za krakersem i za każdym razem się dziwił, że herbatnik znika.Patrzył wtedy na swoje maleńkie łapki i był taki zdziwiony. Nie mógł zrozumieć co się dzieje z krakersem. Większość życia spędził na praniu krakersów. Prał tez ciasteczka, ale to już nie było takie śmieszne... Kiedyś wyprał nawet wafelek od loda.”

Marcin.

W szóstej klasie przyniósł do szkoły patelnię i kilka świeżych jaj. 

Przejadły mu się kanapki i chciał na lekcji polskiego usmażyć sobie jajecznicę. 

Przy omawianiu literatury, jak twierdził, zawsze robił się głodny. 

Andrzej. 
Pod koniec VIII klasy czytając na głos nadal z wysiłkiem sylabizował. 
Wskazany do odpowiedzi zawsze rozglądał się skonsternowany po klasie i z oczami większymi od patelni Marcina pytał "Ja?!", choć przez wszystkie lata podstawówki był jedynym Andrzejem w klasie. 

Maciej.
Po wszystkich wywiadówkach chował się zawsze w budzie psa. 
A ponieważ mieszkał w bloku i nie miał psa, wyszukiwał posesje zupełnie obcych i jakimś cudem tolerujących tymczasowego lokatora psów.

Adam. 
Dołączył do nas, gdy po raz drugi powtarzał pierwszą klasę. 
Jego pasją były długopisy. Najbardziej te ze śrubkami, przyciskami. 
Zaczynał rozkręcać długopis, gdy pisaliśmy sprawdzian i kończył skręcać, gdy nauczyciel zbierał prace. Nigdy nie użył żadnego ze swojej kolekcji długopisów do napisania sprawdzianu. O ile pamiętam, nawet na żadnym się nie podpisał. 

Marcin. 
Jest wziętym kucharzem. 
Gotuje tak, że czapki z głów. 
Marzę, by spróbować jajecznicy w jego wykonaniu.

Andrzej. 
Mieszka zagranicą, gdzie z sukcesami rozwija karierę naukową. 

Maciej. 
Ma piękny dom, wspaniałą żonę i gromadkę fantastycznych dzieciaków. Przykładny ojciec i mąż, głowa rodziny. Spełniony zawodowo, po studiach doktoranckich.
Do pełni szczęścia brakuje mu już chyba tylko ... psa!

Adam.
Właściciel jednej z największych firm w regionie. Odnoszący sukcesy deweloper. Założyciel fundacji, działa charytatywnie. 
I uwierzcie, wszystko zawdzięcza ... długopisom!

Niezłe ziółka.  
Szop pracz, Marcin, Andrzej, Maciej, Adam i ...
Tyle ich w życiu spotykamy. 
Jak to jest, że wyrastają z nich TAKIE  "okazy"? Wyjątkowe, nietuzinkowe.

Niezłe ziółka. 
Zawsze mnie fascynowały i przyciągały. 
Aż mi się zachciało być takim ziółkiem. 
Szkoda, że już na to trochę za późno...

Za to nigdy nie jest za późno na upieczenie domowych krakersów. 
Innych, nietypowych, nie krojonych równiutko przez maszynę, ale takich, jakie Wam się rozwałkują. 
Niezłe z nich ziółka.
Zwłaszcza, że jedne usłane są bazylią, a drugie nadziane tymiankiem. 
W parze z rozmarynowym Panem Krakersem, którego przedstawiłam Wam dwa lata temu (klik) te krakersy tworzą naprawdę wyjątkową ekipę. 

Chrupiące, że och i ach, aromatyczne i pachnące.
Znikają w mgnieniu oka.
Upieczcie je sobie koniecznie! 
Tylko pilnujcie, by nie wpadły w łapki szopa pracza! 

KRAKERSY Z BAZYLIĄ I TYMIANKIEM 
Basil and thyme flatbread crackers

2 szklanki mąki

1 łyżeczka cukru

3 łyżki schłodzonego masła

1 szklanka śmietany kremówki

1 białko do posmarowania

sól morska do posypania

Na krakersy bazyliowe:

1/4 szklanki siekanych liści bazylii

ok. 30 całych liści bazylii do obłożenia

Na krakersy tymiankowe:

3 łyżki siekanych świeżych listków tymianku

dodatkowo kilka gałązek do ozdobienia z wierzchu

Wszystkie składniki ( z wyjątkiem całych liści bazylii i/lub gałązek tymianku) zagnieść razem na gładkie, elastyczne ciasto. Zawinąć w folię i przełożyć na 30 minut do lodówki. 
Schłodzone ciasto przełożyć na posypany mąką blat  i bardzo cienko rozwałkować. Ułożyć na papierze do pieczenia, posmarować z wierzchu lekko roztrzepanym białkiem i posypać solą morską. 

Krakersy z bazylią wyłożyć z wierzchu całymi listkami bazylii, dociskając je, by przywarły do ciasta.
Krakersy z tymiankiem naciąć wstępnie z wierzchu - dzięki temu po upieczeniu będzie się je łatwiej rozdzielać. Część kawałków wyłożyć z wierzchu gałązkami tymianku, dociskając je, by przywarły do ciasta.
Piec ok. 15-20 minut  temperaturze 190 stopni. 
Świetnie smakują zanurzone w twarożku lub obłożone suszonymi pomidorami.  

* cytat autorstwa Fannie Flagg, z książki Smażone zielone pomidory

** przepis na krakersy pochodzi z tej strony klik i klik

Maliny. Porzeczki. Morele. Tymianek. Kanapka? Lodowa!

Kanapki.

Lubicie?
Jecie?

Robicie dla siebie, dla Kogoś?

Pakujecie do pracy, na drogę?

Zjadacie rano czy cichaczem późno w nocy?

Ser, szynka, pomidor.  

To był mój ulubiony zestaw na szkolne wycieczki w podstawówce. 

Jajko na twardo było osobno w pudełko.

W liceum tylko masło i powidła śliwkowe. 

Nie dla mnie. 

Dla Joasi, która aż do matury woziła dla mnie bułki z mielonką tyrolską. 

Bułki były z przedziałkiem, mielonka z galaretką .... mmh

Duża przerwa miała smak mielonki popijanej gorzką herbatą z termosu.
A później studia i koniec kanapek. 

Czas drożdżówek z serem i wielkich kwadratowych ciastek francuskich z marmoladą i lukrem...

A teraz? 

Ulubiona kanapka?

Zależy od sezonu i pory dnia. 

Latem kanapka z dojrzałymi pomidorami i nieprzyzwoicie grubą warstwą masła.

Zimą grzanki z majonezem, fetą, cebulą i grubo mielonym pieprzem. 

Rano nigdy.
Późną nocą cieniutka kromka z musztardą, a w wersji de luxe na musztardę kładę grube plastry goudy.

Często, gdy szykuję dla Synka jego ulubioną kanapkę z szynką albo dżemem truskawkowym (tylko domowym), przypominam sobie pewien stół w ogrodzie. 

Nad stołem rozłożysta śliwa, na stole obrus z ceraty i wielka taca pełna kanapek. 

Wokół piątka dzieciaków z sąsiedztwa spędzająca z sobą całe wakacje.

Brudne buzie, podrapane kolana i wilczy apetyt na podwieczorek u pani Wandy. 

Tylko Ona robiła nam te kanapki. Najlepsze. Najprostsze. 

Z masłem i cukrem. Jedliście takie?

Uwielbiałam zgrzytanie cukru i słodycz z jaką stapiał się z masłem. 

Zrobiłam sobie taką niedawno.
Chciałam sprawdzić czy nadal tak samo smakuje.

Zabrakło jednak zapachu dojrzewających śliwek, czterech par rąk i ciepłego uśmiechu pani Wandy.
Są smaki, których nie da się odtworzyć. 

Nawet jeśli są najprostsze, już na zawsze karmić będą tylko naszą pamięć.

A w niej na półce między latem, lodami i wakacjami leży sobie wspomnienie lodowych kanapek. 

Takich dużych, zawiniętych w sreberka z pingwinem. 

Dwa wafle zlepione nieprzyzwoitą ilością śmietankowych lodów.

Nie znosiłam ich. 

Lody zawsze topiły się za szybko.
Wafelki były omdlałe i lepiły się do zębów. 

I tak mi się w te upały zamarzyła kanapka.

Taka chrupiąca, w dodatku czekoladowa. 

Z lodami, które nie spływają między palcami. 

I nieduża, na 2-3 gryzy. 

A w środku to, co najlepiej smakuje latem - maliny, porzeczki i morele, oczywiście w parze z tymiankiem.

Domowe lody w objęciach chrupiących czekoladowych ciastek.
To teraz moje ulubione kanapki. 

Ich zapas niepokojąco szybko topnieje. 

Kto wie może właśnie tak smakować będą kiedyś wakacyjne wspomnienia tego lata... 

CZEKOLADOWE KRAKERSY do lodowych kanapek 

1 szklanka mąki

3 łyżki brązowego cukru

2 łyżki kakao

75 g zimnego masła

3 łyżki mleka

1 łyżka miodu

szczypta soli

Wszystkie składniki przełożyć do miski i zagnieść gładkie, elastyczne ciasto. Schłodzić w lodówce przez min.1-2 godzin. Po tym czasie rozwałkować na grubość ok. 2-3 mm i wycinać krakersy dowolnego kształtu. Przełożyć na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. W każdym ciastku zrobić nakłucia-dziurki. Wstawić na ok. 10 minut do piekarnika nagrzanego do temperatury 180 stopni. 

Wystudzone krakersy przekładać ulubionymi lodami. Zawinąć każdą kanapkę w pergamin i mrozić w zamrażarce. 

LODY Z CZERWONEJ PORZECZKI

ok. 2 szklanek świeżych lub mrożonych czerwonych porzeczek

200 g słodzonego mleka kondensowanego

300 g śmietany kremówki

Porzeczki rozgniatam, ale nie miksuję - lubię czuć kawałki owoców. Mleko łączę ze śmietaną, dodaję rozgniecione porzeczki, dokładnie mieszam i przekładam do maszynki na lody. Dalej postępuję zgodnie z instrukcją producenta. 

SORBET MALINOWY Z CZERWONYM PIEPRZEM

ok. 450 g świeżych lub mrożonych malin

80 g cukru - do smaku

ok. 70 ml domowego soku z malin

1/2 łyżeczki świeżo mielonego czerwonego pieprzu

Maliny zmiksować z cukrem i sokiem malinowym. Dodać czerwony pieprz. Masę przełożyć do maszynki do lodów. Dalej postępować zgodnie z instrukcją producenta. 

LODY MORELOWE Z TYMIANKIEM

Morele i tymianek to para idealna. Kto jeszcze nie próbował, musi koniecznie nadrobić. Ja dodaję tymianek do zapiekanych moreli, konfitur morelowych i morelowej wersji tarty tatin. W lodach smakuje wyjątkowo. 

8-10 dojrzałych moreli

300 g mleko kondensowanego słodzonego

200 g śmietany kremówki

garść świeżych listków tymianku

Morele wypestkować i obrać ze skórki, a następnie zmiksować. Połączyć z mlekiem kondensowanym i śmietanką, delikatnie ubić i dosypać listki tymianku. Masę przelać do maszynki do lodów. Dalej postępować zgodnie z instrukcją producenta.

*przepis na czekoladowe krakersy pochodzi z tej strony - klik